Po raz pierwszy włączyłem Xeodrifter. Mam do wyboru cztery planety... postanawiam wybrać tą najbardziej po lewej. Ginę parę razy, zanim dojdę do momentu, w którym okazuje się, że potrzebuję umiejętności, którą odblokowuje się na innej planecie. Wracam się do statku, patrzę na planety, i dochodzę do wniosku, że nie wiem, gdzie mam lecieć. Po kolejnych próbach na innych planetach w końcu znalazłem tę właściwą. Przejście jej, razem z jej poszukiwaniem, zajęło mi nieco ponad godzinę. Mimo mojej satysfakcji z ukończenia poziomu, wiedziałem, że łatwo nie będzie. Tak mniej więcej wyglądały moje początki z Xeodrifter - przykładem, jak powinny wyglądać gry odwołujące się do retro.
 stawia na nieliniową rozgrywkę, często w otwartym świecie. Dużo tytułów bez alternatyw...){kind=link}
, ż...){kind=link}